Το πρώτο τμήμα της σειράς διερεύνησε τις έννοιες, το δεύτερο έδωσε τη διάγνωση της 18ης συνοικίας. Εδώ ξεκινά το τρίτο, η πρόταση. Αυτό το εισαγωγικό άρθρο δεν αφορά συγκεκριμένα εργαλεία, αλλά το πλαίσιο πάνω στο οποίο στηρίζεται κάθε περαιτέρω παρέμβαση: τις τρεις αρχές της σύλληψης και το σύστημα στόχων που υψώνεται πάνω σε αυτές.

1. Γιατί ξεκινά με τις αρχές;

Οι αρχές της σύλληψης απεικονίζουν τα πλαίσια και τα θεμέλια της πρότασης στο σύνολό της. Δεν είναι συγκεκριμένα εργαλεία της συμπαγούς πόλης, αλλά πιο γενικές αναπτυξιακές παράμετροι προσαρμοσμένες στη συνοικία. Αυτές καθορίζουν με ποια λογική και με ποια στάση δομείται η σύλληψη.

Το ουσιώδες είναι ακριβώς αυτή η προσαρμογή: μέσω των αρχών η πρόταση προχωρά προσαρμοσμένη στις τοπικές ιδιαιτερότητες και δεν ακολουθεί ένα αφηρημένο, εφαρμόσιμο παντού πρότυπο. Η σύλληψη δομείται κατά μήκος τριών αρχών.

2. Οι τρεις αρχές

Μακροπρόθεσμη σκέψη. Η μετατροπή της συνοικίας σε πιο συμπαγή είναι μια διαδικασία που εκτείνεται στον χρόνο, της οποίας τα αποτελέσματα συχνά γίνονται ορατά μόνο χρόνια ή δεκαετίες αργότερα. Γι' αυτό η πρόταση δεν σκέφτεται σε κύκλους και βραχείες προθεσμίες, αλλά αποδέχεται ότι τα αποτελέσματα που καθορίζουν την πραγματική πορεία ανάπτυξης δεν είναι πάντοτε εντυπωσιακά στην αρχή. Για τον λόγο αυτό αποφεύγει και τις συμβιβαστικές, «ημιτελείς» λύσεις, καθώς αυτές συχνά απλώς επιδεινώνουν την εκτίμηση των αναπτύξεων.

Συστημική προσέγγιση. Η σύλληψη δεν εστιάζει σε μεμονωμένες περιπτώσεις ή περιοχές, αλλά δίνει μια συνολική πρόταση — έτσι τα αποτελέσματα μπορούν να είναι τα πιο αποτελεσματικά και τα πιο εντυπωσιακά. Οι διάφορες διαστάσεις της λειτουργίας και της ανάπτυξης της συνοικίας βρίσκονται σε στενή αλληλεπίδραση μεταξύ τους, γι' αυτό οι επιδράσεις των παρεμβάσεων μπορούν να ερμηνευθούν μόνο σε συστημικό επίπεδο. Η πρόταση σκέφτεται όχι σε απομονωμένα έργα, αλλά σε ένα σύστημα παρεμβάσεων που υποστηρίζουν, ενισχύουν και συμπληρώνουν η μία την άλλη.

Ανάπτυξη που στηρίζεται στα υφιστάμενα δεδομένα. Η σύλληψη στηρίζεται στους πόρους που ήδη υπάρχουν στη συνοικία και στις γνωστές επιτόπου δομές. Αφετηρία των αναπτύξεων είναι το δυναμικό που μπορεί να εντοπιστεί επιτόπου και όχι η αυτούσια μεταφορά μοντέλων που ισχύουν εκτός της συνοικίας. Αυτή η αρχή βοηθά ώστε οι παρεμβάσεις να αναπτύξουν πραγματικά τις θετικές τους επιδράσεις, να στηρίξουν τον τοπικό πληθυσμό και να αυξήσουν την αποδοχή και την ενσωμάτωση των επενδύσεων.

3. Το σύστημα στόχων

Πάνω στις τρεις αρχές στηρίζεται το σύστημα στόχων της σύλληψης: εκείνη η συνεκτική δομή που τακτοποιεί και δίνει κατεύθυνση στους στόχους της πρότασης. Αυτό μεταφράζει τις γενικές παραμέτρους των αρχών στους συγκεκριμένους στόχους της σύλληψης συμπαγούς πόλης της συνοικίας, τους οποίους αναπτύσσουν τα επόμενα άρθρα του τμήματος προτάσεων — από την αστική δομή, μέσω της τοπικής οικονομίας και της κινητικότητας, έως την κοινότητα.